"Sinabi ko naman sa iyo, wag kang tatawid! Manang mana ka talaga sa tatay mo. " sambit ng aleng nakasuot ng bulaklaking daster sa musmos na daglian niyang hinila mula sa kinatatayuan nito mga ilang segundo lamang ang nakalipas. Napatitig na lamang ang batang babaeng nakasuot ng Rosas na bestidang makailang ulit niyang isinusuot sa tuwing lalabas sila ng kanyang ina. Nangingilid ang luha sa matang kani kanina lang ay kumikislap dahil sa pagkamangha sa bolang natanaw niya sa kabilang ibayo ng malawak na kalsadang iyon. Gusto niya talagang kunin ang laruang iyon. Pero hindi lamang ang mahigpit na hablot ng kanyang ina ang pumigil sa kanya kundi ang kahihiyang dala ng malakas nitong sigaw at pagsesermon.

Dumaan ang maraming mga sasakyan; bisikleta, kotseng magagara, kakarag-karag na traysikal maging pedicab at mga owner type jeeps. Bumisina silang lahat dahil nakaharang ang batang musmos sa gitna ng kalye. Umalis ang aleng may bulaklaking daster, tumawid ang batang nakarosas na bestida. Ngunit nasa gitna lamang siya ng malawak na kalyeng iyon, umaasang kapag pula na ang ilaw ng stoplight ay matatawid niya ang daan patungo sa bolang matagal niya ng nais makuha.